στο κιτρινο κτηριο.

η μονη διεξοδος που σε βγαζει απο αυτο το αδιεξοδο ειναι η εξοδος κινδυνου । ή και ο μεγαλος σωληνας που ξετρυπωνει απο την αιθουσα της ταμπελας "toilets"।
αλλα γιατι να αγωνιας; ουτως ή αλλως το κτηριο το γευονται ηδη οι φλογες ॥

τις κιτρινες μερες καθοσουν σε εναν αμμολοφο και ενω τα ματια σου εστιαζαν τις πολυχρωμες βεσπες,η σκεψη σου κρεμοταν στα συρματα της ΔΕΗ । αφρος των κυματων κανει σερφ πανω στους πυργους της παραλιας।

να λοιπον σαυτο το κιτρινιασμενο κτηριο στεκεσαι και περιμενεις। το μονο που βλεπεις ειναι ταστερια । η βραδυα μοιαζει με παρτυ οπου ο κλειστοφοβικος αποφασισε ναναψει την βραδυα και να πνιξει ολη την μιζερια του στη φωτια। την δικια του και των γυρω του॥
και να που στεκεσαι εδω στην ταρατσα του κτηριου περιμενωντας μονο την πυρωμενη θαλασσα να καταβροχθισει εσενα ॥
χαμενος στα μισα του τιποτα, εδω στο τελος της πολης॥
(μα αυτη η στιγμη κραταει για παντα)

ποιος ο λογος να μην δεις τα αστερια; η νυχτιατικη γαληνη ομαληνει τις ψυχες μας και η φωτια τις σβηνει ॥

και ακουγεται η πυροσβεστικη στο απεναντι τετραγωνο ॥
(fin)